Figur Kalesine döndükten sonra Hyrkan, yağmasını ihtiyaç duyduğu ve istemedikleri olarak ayırdı.

İlk olarak, listeden Siyah Goblin’in Göz Küresini çıkardı. Bir eşya üretmek için kullanmayı planlıyordu. Bunun dışında geri kalan her şeyi aceleyle sattı. Onları piyasa fiyatından daha ucuza satmasına rağmen, hızlıca bir miktar altın kazanabilmişti. Elde ettiği altının değeri, 150.000 won’un biraz altındaydı, oldukça kârlıydı.

Fakat beklenmedik bir talih kuşu, 10 kol saatini satarken başına konmuştu.

‘Allahım sana geliyorum!’

Eşya listesindeki 10 ekipmana bakarken, Hyrkan’ın gözleri genişçe açılmıştı.

[Siyah Goblin Derisi Pantolon]

*Temel Özellikler

– Nadir

– Zeka +5

– Büyü Gücü +5

– Gereken Seviye: 15

* Ek Özellikler

– Giyilen her ek ‘Siyah Goblin’ ekipmanı için tüm istatistikler +2.

*Açıklama

– Siyah Goblin derisinden yapılmış deri pantolon. Fazla rahat olmasa da, kullanıcısının Siyah Goblin’in gücünü kazanmasını sağlar.

[Ölü ağaç Özü Kılıcı] * Ana Özellikler

– Nadir

– Büyü Gücü +10

– Gereken Seviye: 15

*Açıklama

– Ölü ağaç canavarlarının nadir özü ile dolu bir kılıç. Kılıcın kendisi sıradan bir kılıçtan farklı değildir, ancak ölü ağaç özü kullanıcısının büyü gücünü arttırır.

‘2 tane nadir eşya mı?’

Hyrkan, el yapımı kişisel eşyalara sahip olsa, karşısındaki bir kaktüs bile olsa ona sarılarak göbek atmaya hazırdı. BEK’in varsayılan eşyalarını kazanmayı bekliyordu. İki nadir eşya aldığında neden mutluluktan çıldırmasındı ki?

Ayrıca, büyü gücünü arttıran öğelerdi.

‘Fakat neden kılıç aktif edilmek için ölü ağaç özü kullanıyor ki?’

Ölü ağaç özünü bir kılıç yapmak için kullanmak yanlıştı. Ölü ağaç özü, büyü gücünü büyük miktarda artıran bir materyaldi. Bu haliyle, asalar veya süpürgeler gibi büyücü silahlarını yapmak için kullanılırdı. Zanaatkarın küpü okadar salladıktan sonra sinir krizi geçirmesi muhtemeldi. Rütbe olarak nadir olmasına rağmen, gerçekten, nadir bir ekipman olarak ele almak zordu.

Fakat böyle bir silah tam güç kullanan bir büyücünün ellerine ulaşmıştı, muhtemelen onu kullanabilecek tek kişiye, gerçekten de kaderin bir dönüşüydü. Kral Arthur’un Excalibur’unu çekmiş gibiydi.

‘Siyah Goblin’in Göz Küresi ile de bir elbise veya ayakkabı yaparsam, o zaman…’

Ayrıca, eğer Hyrkan, Siyah Goblin’in Göz Küresini kullanarak yeni bir zırh eşyası hazırladıysa, Siyah Goblin’in set etkisinden en az 20 büyü gücü elde edebilirdi. 20 puan büyü gücü, 15. Seviyeye ulaştığında bile Hyrkan’ın büyü gücünü bir parça dengeleyecekti.

Bu iki ekipmandan başka, BEK’in varsayılan ekipmanlarından olmayan 5 tanesi vardı. Seviye 10 oyuncuların yarısından fazlası varsayılan eşyaları kullanırdı, tüm eşya yuvalarından bir eşyanın rastgele seçildiğinden bahsetmeye bile gerek yoktu. Böyle bir şansınız varsa, gidip bir piyango bileti filan almalıydınız.

‘Tek dezavantajı, onları şimdi giyememem.’

Ne yazık ki, bu kıymetli eşyaların seviye 15 kısıtlaması vardı, bu nedenle Hyrkan şu anda bunları giyemiyordu.

‘Seviye 15.’

Hyrkan hızlı bir şekilde kaba bir hesaplama yaptı.

‘Yükselen Yıldız unvanı, seviye 15’ten önce görevi tamamladıktan sonra elde edilebilir.’

15.seviyedeydi.

Bima Dağında 15.seviyeye girip bu eşyaları donattıktan sonra. Tam bir acemi bile bir sonuca ulaşabilirdi. Hyrkan’ın işi basitti.

‘Bazı rekorları kırma vakti.’

Av başlasın!

Tek yapması gereken buydu.

★★★

Hyrkan’ın ifadesi, tablet PC’sinde gözüken web sitesine bakarken kasvetliydi.

‘Video düzenleme ücreti 300.000 won… Ramo’nun becerileri dikkate alındığında ucuz bir fiyat, ama…’

Oturumu kapattıktan sonra, An Jaehyun çektiği video dosyasını aldı. Aynı zamanda, videoyu düzenlemesi için bir profesyonel aradı. Uzun sürmedi. Kimi aradığını biliyordu.

Ramo Films.

Geçmişte, An Jaehyun’un onlarla derin bir bağlantısı vardı. Hahoe Maskesi loncasının videolarının çoğu Ramo Films tarafından yapıldığı için olduğunu açıklamaya gerek yoktu.

Hahoe Maskesi loncası daha popüler hale geldi ve ana video düzenleme ekiplerinin sponsorluğunu aldıktan sonra vizyonları genişledi, ancak Hyrkan her zaman Ramo Films’e filminin üstünde Ramo’nun kişisel olarak çalışması için videolarını bırakmıştı.

‘Şimdi düşünüyorum da, ben Ramoyla sadece bir kez gerçek hayatta buluşmuş ve konuşmuştum. Gerçekten çok iyi biriydi. ‘

O en iyisiydi.

Ramo Films’in sahibi Ramo, Kahraman Katili Hyrkan’ın ölümsüz hayranlarından biriydi ve Hyrkan’ın çekiciliğini herkesten daha iyi yakalayabiliyordu. İlk önce Hyrkan’ın videolarını yapmak için diğer çalışmalarının hepsini bile durdururdu. Hyrkan, geçmişteki iyi ilişkilerini sürdürmeyi planlamıştı.

Sorun paraydı.

Video zaten orada olsa bile, düzenlemek için çok zaman ve çaba harcanırdı. Bir profesyonelin zaman ve çabası para anlamına geliyordu.

Ramo için, bu fiyat 300.000 wondu.

ÇN: 1500tl civarı

Pahalı değildi. Sahadaki büyük şirketler kolayca video başına bir milyondan fazla ücret alıyordu. Ramo’nun durumunda bile, ücreti Hahoe Maskesi Loncasıyla ünlendiğinde bir milyonun üzerine çıkmıştı. En İyi 30 loncanın kanalları için video düzenleme maliyeti işletme giderlerinin yaklaşık% 30’uydu.

Bu nedenle, An Jaehyun para konusunda cimri olamazdı. Aslında, onayladığı yetenekli bir profesyonelin, ucuza çalışması büyük bir şanstı.

Her şeyden önce, bu video An Jaehyun’un tanıtım videosu olarak hizmet verecekti. Plastik cerrahinin bile birkaç milyon wona mal olduğu bir dünyada, 300.000 won’u yüzü olacak bir videoya harcamak için çok cimri olmak aptallık olurdu.

‘Ağzım bir süre kuru kalacak gibi görünüyor. ‘

An Jaehyun acı bir şekilde gülümsedi.

Gurrrrrrkkkk!

Tehlikeyi algılıyormuş gibi, midesi acıklı bir çığlık attı.

★★★

Ramo’nun hayali Hollywood’u temsil eden bir film yönetmeni olmaktı. Bununla birlikte, ABD’deki rüyasını paylaşan yüz binlerce insan vardı ve Ramo rekabet içinde kendisini ayırt etmek için çok az şey yapabilirdi. Kişisel bağlantı kurmak ve tecrübe kazanmak adına hizmetlerini ucuza satıyordu.

Hayali için tüm hayatını ortaya koymuştu. Ramo’nun hayatının dönüm noktası V-Gear’ın tanıtılmasıydı.

VR dünyasının ortaya çıkışı sinema endüstrisi için de devrim niteliğindeydi. Ayakları hızlı olanlar, VR döneminde hayatta kalmak için gereken beceri ve deneyimi elde etmek için sahneye çıktı. Ramo için de aynısıydı. VR oyun videoları üretme sürecinde, milyonlarca insanın izleyebileceği az sayıdaki kişiyi müşteri olarak tutabildi. Aynı zamanda yarı zamanlı işlere güvenmek zorunda kalmadan sevdiği şeyi yaparak yaşama şansına kavuştu.

Günleri neşeliydi ama aynı zamanda sıkıcıydı. Sevdiği videoları üretirken eğleniyordu, ancak değersiz düzeyde beceri ve içeriğe sahip videolardan şaşırtıcı videolar üretmek bir işkenceydi. Böylece ne zaman bir istek alsa, dua ediyordu.

“Lütfen, bu seferki öncekinden daha iyi olsun…”

Müşterilerini seçemezdi. Sadece iyi bir müşteri için dua edebilirdi.

Şu anda, Ramo kayıtsız bir ifadeyle aldığı yeni talebi inceliyordu.

“Kore, tanıtım videosu, PK…”

Hiçbir şey, okuduğu kısacık özette dikkat çekmiyordu. Aslında, müşterinin 11. Seviye olması, yüzünün kararmasına neden oldu. 10. Seviyedeki oyuncular bir video istediğinde, çoğunlukla aynı düşünce tarzına sahiplerdi. Zengin oyuncuların sosyal medyada artistlik yapması gerekiyordu. Gönderdikleri videolar gerçekten değersizdi.

Ramo’nun içinde, bunun da bu videolardan biri olacağına dair bir his vardı ve sezgileri her zaman haklı çıkmıştı.

Fakat ilk defa sezgisinin onu yanılttığını fark etti.

“….Vay anasını!”

Videoyu izlediğinde, içindeki bir kilit açıldı.

Sayısız PK videosu izlemişti ve çoğu gösterişliydi. Gösterişli olmaktan başka bir yolu olamazdı. Güçlü becerilerin ve büyülerin çatışması, filmlerin doruk sahneleri gibiydi.

Ancak aldığı PK videosu gösterişli değildi. Kullanılan beceri ya da büyü az ya da çok değildi direk yoktu. Sadece 3 diğer oyuncu ile savaşan tuhaf maskeli bir oyuncuydu. Ayarları basitti. Videonun tamamında bir düzenleme belirtisi yoktu.

Ancak, acımasızlık, bir hikaye ve şema vardı. Sanki birinci sınıf senaristler senaryosunu yazmış gibiydi.

Ve en iyi bölüm…

– BEN…

Maskeli oyuncu rakipleriyle konuşarak gardlarını düşürüyordu. Güce karşı bir güç savaşından farklı olarak, maskeli oyuncunun savaşı, izleyicilerin tükürüklerini yutmasına neden olan bir gerilime sahipti.

Ramo büyülenmişti.

‘Bu muhtemelen çok fazla izlenmeye sahip olamayacak.’

Dürüst olmak gerekirse, Ramo bu videonun viral hale gelmesini zor buldu. Çok acımasızdı. Her ne kadar Warlord yetişkin kitle için bir oyun olsa da, maskeli oyuncunun acımasızlığını ön plana çıkarsaydı, video yalnızca bazı yetişkinlerle sınırlanırdı.

Fakat bu kısım, Ramo’nun endişelenmesini gerektirmiyordu. Parayı aldığından beri, bunun için çalışmak zorundaydı.

Önemli olan bu değil…

“Ama en azından eğlenceli olacak.”

Nihayet uzun zaman sonra tüm dikkatine layık bir iş bulduğu için mutluydu.

★★★

Warlord, VR oyun pazarına hükmetmeye başladığında, VR oyunlarını çevreleyen büyük para ve işletmelerin tümü Warlord’a akın etmişti.

Sonuç olarak, Warlord ile ilgili her şey ama her şey orijinal değerinin üstünde bir fiyat almaya başladı. Bunlar arasında en çok yükselen insan sermayesiydi. Sadece Warlord’da iyi olunca, bir spor yıldızının alacağı şöhret ve ilginin aynısını alabilirdi. Tüm yetenekli oyuncular Pazar değeri için birbirleriyle yarışmaya başlamış ve birkaç milyarder bu oyuncuları geçmişte futbol takımlarında olduğu gibi satın almıştı.

Çok büyük miktarda para ileri geri dolaşmaya başladı ve oyuncular bir servet kazanmayı hayal etmeye başlamıştı. Tabii ki, birkaç kaz altın yumurtlayanlar ortaya çıkacaktı. Ancak 1000 oyuncunun 999’u hiç yumurtlayamayan tavuklar olarak kalacaktı. Sadece birinin altın yumurta yumurtlaması için küçük bir şansı olabilirdi.

Doğal olarak, şans kadar beceri de gerekliydi. Bu bayan şans sadece onu tanıyanları ziyaret ederdi. Choi Sulyeon Warlord’un İlk 30 loncasından biri olan Fırtına Avcıları loncasının sahibesi ve Warlord’u bir bütün olarak temsil eden yetenekli oyunculardan biriydi. Onun dikkatini çekebilmek için binlerce kilo şans gerekirdi.

Ama şimdi bir kazanan ortaya çıkmıştı.

‘Fena değil.’

Choi Sulyeon, Warlord’un en iyi oyuncularından biriydi. Doğal olarak, standartları da oldukça yüksekti. Hatta saygı duyulan oyuncular bile gözlerinde sadece çöp ve vasattı.

Ama şimdi, izlediği videodaki bir adam dikkatini çekmişti. Olağanüstü bir şanstı. İlk olarak, genellikle videolara kendisi bakmazdı. Bu videoya sadece tesadüfen rastlamıştı.

“Seviye 10 civarında olmalı, ancak savaş tecrübesi usta bir oyuncunun bile üstünde. Gerçek hayatta bir seri katil olduğundan şüpheliyim… Başka bir oyundan gelmiş olmalı. ”

Özellikle muhteşem bir savaş göstermemişti. Muhteşem olmaktansa, adamın dövüş stili kendine özgü ve kendi rengi olan eşsiz tarzıyla doluydu.

Aslında, Choi Sulyeon, tarzına olumsuz bir şey söyleyemediği için, bir erkekle bu kadar ilgileniyordu.

ÇN: Unutanlar için, Choi Sulyeon -> Che Selyeon

Altıncı Histi.

Choi Sulyeon’un altıncı hissi ona fısıldamıştı.

‘Ben onu istiyorum.’

Nedenini açıklayamıyordu, ama onu avucunun içine almak istiyordu.

Elbette, şu anda, Choi Sulyeon, bu videonun başrolünün adını aklının bir köşesine yazmıştı.

‘Hahoe Maskesi Hyrkan!’

The post Emperor’s Of The Solo Play Bölüm 19: Cepteki Akrepler (3) appeared first on Türkçe Light Novel.

[Hyrkan] – Seviye: 10
-Sınıf: Büyücü
-Unvanlar: 2
-İstatistikler: Güç (48) / Dayanıklılık (3) / Zeka (14) / Büyü Gücü (14)

Hyrkan saatinin hologram penceresindeki sayıları görünce, dişlerini sıktı. ‘Bu gerçekten doğru seçim miydi?’

Hyrkan, kasılarak  kazandığı tüm puanları, 45 puan, güce verdi.

Zeka ve büyü gücü statları, sınıfa özgü bonus nedeniyle yükselmişti. Büyücüler, her seviyede 1 puan zeka ve büyü gücü kazanırdı. Kılıç ustalarıysa bir güç ve dayanıklılık kazanıyordu. Buna ek olarak, sahip olduğu iki unvan sayesinde, Hyrkan zeka ve büyü gücü için puan kazanmıştı.

Sonuç olarak, mevcut Hyrkan, bir İskelet Savaşçısını 3 kez çağırmaya yetecek kadar büyü gücüne sahipti.

Bu, elbette, sadece çağırmak içindi. Çağrılan İskelet Savaşçısını sürdürmek ya da aldığı hasarları onarmak, büyü gücüne bağlıydı. Bunları dikkate alarak iki İskelet Savaşçısı onun sınırıydı.

‘büyü gücüne yatırım yapmazsam, daha da kötüye gidecek.’

Şimdi iyiydi çünkü iskelet kölelerin yetenek seviyesi düşüktü. Büyüdükçe, İskelet Savaşçılarını korumak ve onarmak için gereken büyü gücü doğal olarak artacaktı.

Ayrıca, gerçek büyücüler 9 İskelet Savaşçısı, 3 İskelet Büyücüsü ve bir Golem’i kolayca kontrol edebilirdi. Rich Liç gibi biri yüzlercesine yakınını kontrol ediyordu. Ayrıca, kara büyücüler genellikle birkaç saldırı büyüsü veya lanet büyüsü elde ederdi. Yüksek rütbeli beceriler olmazlardı, ancak düşük rütbeli yetenekler elde etmek daha kolaydı.

Bu nedenle, neredeyse bütün büyücüler istatistik puanlarını büyü gücüne verirdi. Büyü gücü istatistiği, mana havuzunu ve mana geri kazanım miktarını arttırırdı.

‘Eğer tüm istatistiklerimi güce vermeye devam edersem, seviye 50’den önce bir sınıra ulaşacağım. Buna eminim.’

Hyrkan emindi.

Mevcut planlarına devam ederse, seviye 50’ye geldiğinde, karakteri tam bir karmaşa olurdu.

Bu problemin unvanlarla veya ekipmanlarla çözülmesi gerekiyordu. Büyü gücü tüketimini azaltan ve büyü gücü geri kazanım miktarını artıran eşyalara ihtiyacı vardı. Ayrıca, büyü gücünü arttırmak için büyük miktarda unvana ihtiyacı vardı.

Tabii ki, ikisi de kolay değildi.

‘Anugas’ın Kolyesi gibi bir şeyim olsaydı, bu konuda endişelenmek zorunda kalmazdım…’

Anugas’ın Kolyesi.

Bu seviye 200 patron canavarı Anugas’ın gözünden yapılmış Epik bir eşyaydı. Büyü gücü tüketimini% 35 azaltır ve istatistikleri arttırırdı. İlk piyasaya sürüldüğünde büyük bir kargaşa olmuştu. Ayrıca, Anugas’ın Kolyesinin bir seviye sınırı yoktu. Seviye 300 veya 400 bir oyuncu ceza almadan kullanabilirdi.

‘Bir düşününce, Anugas’ın Kolyesinin belli bir fiyatı bile yoktu. Sahip olan son kişi… Meteor Walker, değil miydi? ‘

Çok pahalı olduğu için fiyatı hiçbir zaman belirlenemedi. Asla resmi bir ticareti olmadı. Sadece sahibinin söylentileri vardı; kesin olarak kimse bilmiyordu. Sunucudaki tüm oyuncular tarafından yalnızca sahibi olduğunuz için hedeflenirdiniz. Sahibinin sahibi değilmiş gibi davranacağı açıktı.


Tabii ki, böyle şeylere güvenerek karakter oluşturmak delilik olurdu. 50 seviyede limitiyle yüzleşecek olan Hyrkan’ın karakterini ultra pahalı, 200 seviyeli bir eşya ile yükseltme düşüncesi mantıklı bile değildi. Hyrkan böyle bir şeyi düşünmedi bile.

Hyrkan’ın planının özü ekipmanlar değil, unvanlardı.

‘Bütün bu açıkları unvanlar ile kapatmak zorunda kalacağım.’

Unvanlar!

Hyrkan’ın güveninin kaynağıydı.

Warlord’da unvanlar çok önemliydi. Tüm RPG oyunlarında, devam ettikçe seviyenin yükselmesi zorlaştı.  WarLord için de aynıydı. Ancak, Warlord’da, devam ettikçe, birinin istatistiklerini unvanlarla yükseltmek için daha fazla fırsatı vardı.

İyi bir unvan, belirli bir istatistiği 20 puan artırabilirdi. Bu 4 seviye atlamaya eşdeğerdi. Bunun gibi unvanlar patron baskınlarından geldi. Ayrıca, loncaların patron baskınlarında bu kadar çok eğilmelerinin nedeni de buydu.

Buna rağmen, hiç kimse unvan avcılığına göre karakterlerini planlamazdı. Biri yapsaydı, deli olarak adlandırılırdı. Açıkça söylemek gerekirse, paralı eşyalar almak mümkündü, ancak unvanlar almak mümkün değildi. Oyuncuların sadece oyunu oynama yoluyla kazanabilecekleri bir şeydi.

Ben deliyim, tamam mı? Aklı başında olan kim böyle bir şey yapar ki? ‘

Hyrkan, hologram penceresini kapattı.

Geçmişe dönmeden önce sık sık deli diye anılırdı. Korkacağı bir şey değildi.

Artı, pişmanlık için çok geçti.

Sadece ileriye bakmalıyım.

İmkansız olsa bile, mümkün kılmak zorundaydı!

Hyrkan’ın yapması gereken buydu.

★★★

WarLord oldukça basit bir geçmişe sahipti.

Vahşi canavarlar bir zamanlar barışçıl olan bir dünyada görünmeye başladı ve onlara karşı bir savaş başladı. Başlayan şey Savaşlar Dönemiydi ve nihai amaç bu döneme son veren Savaş Lordu olmaktı!

Bu yüzden oyuna Savaş Lordu adı verildi.

Tabii ki, bir çoğunun araştırdığı çeşitli hikayeler vardı. Farklı krallıklar, küçük kabilelerin kahramanlık öyküleri, antik kalıntılar vb. Arasındaki ilişki gibi oyuncuların kahramanlık ruhunu çağıracak birçok şey vardı.

Böyle bir dünyada, BEK oyuncuların ilk temas kurduğu şeydi. Dolayısıyla, BEK, Warlord’un işlerinde oldukça önemli bir rol oynuyordu.

Canavarlara boyun eğdirmek, Warlord dünyasının temel amacıydı. Oyunda her şey av canavarları etrafında odaklanırdı. BEK’in, öncü canavar arayışlarının çok az etkisinin olmasına imkân yoktu. Bütün krallık ve kabilelerin, BEK ile yakın bir ilişkisi vardı. BEK’e sadece canavar avı arayışı almak için bir yermiş gibi davranan oyuncular hiçbir zaman olağanüstü sonuçlar gösteremezlerdi.

BEK, oyuncuların performanslarına göre yıldız verdi. Alınan yıldız ne kadar fazlaysa, o kadar önemli bilgi ve görevler alma şansınız vardı. Bazı oyuncular bu görevlerden para kazandı, özellikle de seri görevlerde. Bu gibi görevlere girmek için para ödeyecek sayısız oyuncu vardı. Ödül olarak iyi unvanlı görevlere gelince… dahil olan para çok büyüktü. Sıradan insanlar neden birinin oyunlara bu kadar çok para harcadığını anlamıyorlardı.

İlk 30 lonca için, baskınlar yapmak yerine sadece yıldızları toplamaya odaklanan Yıldız Avcısı ekibi diye bir şey vardı.

Bunun gibi değerli görevler genellikle NPC’ler tarafından verilirdi.
Genellikle oyuncular, her kalede bulunan bir BEK şubesine giderek BEK ile ilgili görevler alabilir, ardından saatlerinde mevcut olan görevleri gözden geçirebilirlerdi. Bir kafede Wi-Fi almak gibiydi.

Sonuç olarak, oyuncular BEK’i ziyaret ettiklerinde, saatleriyle uğraşan bir grup insanı görebiliyorlardı.

Daha kolay, daha faydalı ve daha az zaman alan görevler arıyorlardı.

‘Beceriksiz insanlar kesinlikle zora oynuyor.’

Hyrkan böyle bir grubun parçası olmayı düşünmüyordu.

Görev almak isteyen? Yeteneklerinize güveniyorsanız, her seçeneği dikkatlice düşünmenize gerek yoktu. Birini rastgele seçip yapabilirsiniz.

Artı, Hyrkan, görev sistemini herkesten daha iyi anlıyordu. Bir zamanlar BEK’le ilgili her şeyi çalışmıştı. İnsanlar, lise son sınıf yılında böyle çalışsaydı, prestijli bir koleje gidebileceğini bile söylemişti. Hyrkan bile değerli bilgiler için para ödemişti. Bilginin peşinde tereddüt etmeden para harcadığı tek ve yek zamandı.

‘Bu seviye aralığındaki görevler aşağı yukarı aynı. Bir sorun olursa, eski görevler daha iyidir. ‘

Hyrkan, mevcut görev listesini tarihe göre sıraladı. Eski olan görevler, kimsenin yapmadığını, birçoğunun bunu tamamlayamadığını gösteriyordu. Esasen atılmışlardı.

BEK arayışı için, ödül daha fazla insan onları tamamlamak için başarısız oldukça yükseldi. Bu birçok insanın bilmediği bir şeydi. Warlord’da, bunun gibi bilgiler bir kişinin düşündüğü kadar hızlı yayılmazdı. Warlord giderek daha fazla parayla uğraşırken, bunun gibi bilgilere neredeyse şirket sırrı gibi davranılıyordu. Birkaç milyona ya da onlarca milyona bedeldi. Aklı başında hiç kimse sadece bazı beğeniler almak için çevrimiçi gönderemez.

Ayrıca, sadece biraz dikkat çekmek için yanlış bilgi veren insanlar vardı. Bu nedenle, Warlord hakkında birçok yanlış söylenti vardı.

Hepsi bu değildi. Eski görevler için fazla rekabet yoktu. Çoğu oyuncu yeni oluşturulan görevler arıyordu. İyi olanların çoktan tamamlanacağını varsaydılar. Yeni görevlerin daha iyi ödüller vermesi daha muhtemeldi.

Ve yeni görevler oluşturulduğunda, hepsi belirli bir alana odaklanacaktı. Warlord’un bakım sistemi, kullanıcı dağıtımını kontrol etmek için görev sistemini kullandı. Çoğu zaman aynı alanda, oyuncuları popülasyona kapalı alanlara yönlendirmek için görevler yarattı. Bu nedenle oyuncular, partiler ve loncalar arasında çatışmalar ortaya çıkmıştı.

Elbette, Eğitim Zindanından çıktıktan sonra güvende olan 10. Seviyedeki oyuncular için bunu bilmenin hiçbir yolu olamazdı.

Görevlerin oluşturulma zamanı geldiğinde…

“Az rastlanan bir görev arayışına girdim. Parti kurmak için iki kılıç ustası arıyorum. ”

“Ben seviye 15 ateş özellikli bir büyücüyüm. Nadir derece arayışı arıyorum. Yeteneklerime kefil olabilirim. ”

Herkes burada ve orada çığlık attığından, az çok bir Pazar gibiydi.

Bu kaosa bakarken, Hyrkan alay etti. Kendi başlarına ciddilerdi ama Hyrkan’a göre, etrafta oynayan çocuklar gibiydiler.

‘Ne kadar tatlı!’

O zaman, belirli bir arayışla karşılaşmıştı.

‘Hımm? Bima Dağı?’

Bir anahtar kelime dikkatini çekti.

Kelime ‘Bima Dağı.’

Buna aşina değildi, ama daha önce de kesinlikle duymuştu.

Hyrkan anılarını taradı.

‘Ah!’

Şaşırtıcı bir şekilde, Hyrkan hatırlamayı başardı.

‘Yükselen Yıldız unvanını alabileceğim görevlerin listesi! O kelimeyi burada görmüştüm.’

Hyrkan, görevin içeriğini hemen kontrol etti.

[Bima Dağı] -Görev Derecesi: Nadir
-Görev Seviye Aralığı: 10 ~ 25
-Gorev3 İçeriği:Bima Dağı, Figur Kalesi’nin doğusunda yer almaktadır. Bima Dağı son zamanlarda vahşileşti. Sebebini bulun ve düzeltin.
-Görev Ödülü: 10 altın ve ek bir ödül.

Belirsiz bir ifadeydi, ancak Hyrkan, bunun Yükselen Yıldız unvanı olduğunu biliyordu.

‘Tanrım, Yükselen Yıldız unvanını alma şansım olduğuna inanamıyorum.’

Yükselen Yıldız unvanı. Sadece 15 seviyenin altındaki oyuncuların alabileceği bir unvandı. Sınıfa özel istatistikleri yüzde 3 arttırıyordu.

Büyücüler için, bu zeka ve sihir gücü olurdu.

Bu etki, eşyalardaki istatistiklere bile uygulanırdı.

Sorun, oyuncuların seviye 15’in altında olması gerektiği ve bunu alabileceği görevler son derece sınırlıydı.

Sonuç olarak, birisi Yükselen Yıldız unvanını veren tüm görevleri tamamlayabilmek için çaba harcardı. Gelecekte benzer bir arayış ortaya çıkması durumunda, herkese açık bir bilgi olmuştu.

Tabii ki, yeni oyuncular listeyi hayatları buna bağlıymış gibi ezberledi. Çünkü bütün görev adlarını ezberlemek imkânsızdı çünkü çoğu sadece anahtar terimleri ezberleyebilirdi. Hyrkan’ın Bima Dağı’nı ezberlemesi bunun sayesindeydi.

“Bunu ezberlediğim zamanı hatırlıyorum da… kim burada işe yarayacağını düşünebilirdi…”

SAT’lar için tek bir İngilizce kelime bile ezberlememiş biri olan Hyrkan, görev adları listesini titizlikle ezberlemişti. Çalışmasının bir gün işe yarayacağını asla düşünemezdi. Hayat sürprizlerle doluydu.

Her durumda, Hyrkan’ın bu fırsatı kaçırmasının yolu yoktu.
[Göreve başladınız, ‘Bima Dağı’.]
Hyrkan görevi onayladı.

‘Yükselen Yıldız Unvanı …’

Yüzüne bir gülümseme yayıldı. Yüzdelik artış sağlayan bir unvan, oyundaki en iyilerden biriydi.

‘Yükselen Yıldız unvanının tepesinde, eğer ellerimi Süpernova, Ejderha Avcısı ve Büyük Savaş Kahramanı unvanlarına atabilirsem…’

Yüzdelik olarak istatistik arttıran unvanları elde eden karakterler için bir terim vardı.

‘Bir karakter karmaşasından ziyade hile olurdum.’

Bir hile.

Bu tüm oyuncuların rüyasıydı.

Özgüven, büyük girişimlerin ön şartıdır.

                        -Samuel Johnson

//////////NOT////////////

#1 Bayram arası sebebiyle bir sonraki bölüm haftaya bugün karşınızda olacak

#2 Fikir,görüş,eleştiri ve önerilerinizi yorum yapmayı unutmayın, teşekkürler! 😀

The post Emperor’s Of The Solo Play Bölüm 13: Kimine Göre Bir Karakter Karmaşası (2) appeared first on Türkçe Light Novel.

[Bir kutsama aldın. Tüm güçsüzleştirme etkileri kayboldu, dayanıklılığın ve büyü gücün tamamen doldu.]

[10. Seviyeye ulaştın. Eğitim Zindanında artık canavarlar görünmeyecek.]

Hyrkan seviye atlama bildirimini aldığı sırada, İskelet Savaşçısı uzun kemikten kılıcını Kömür Kaplanının vücudundan çıkarırken kafasını ona doğru çevirmişti. Kemikten kılıcın ucu keskin ve ürkütücüydü, kemik kılıcı tutan İskelet Savaşçısı daha da göz korkutucuydu. Gerçekten soğukkanlı bir savaşçıyı andırıyordu.

Bu sahneyi izleyen Hyrkan çenesini ovuşturdu.

’10. seviye oldum ama…’

Hyrkan’ın WarLord’a başlamasından bu yana 5 gün geçti ve şimdi Eğitim Zindanında mümkün olan en yüksek seviyeye ulaştı.

Yavaş bir tempo değildi. Sıralama oyuncularının çoğuyla kıyaslanabilirdi, ortalama oyunculardan daha hızlıydı. Ancak aktif ve yetenekli oyunculara kıyasla hâlâ cok yavaştı. Günlerinin çoğunu Warlord’da geçiren yetenekli oyuncular, 10 seviyeye 4 günde ulaşabiliyordu. Hatta sıralama oyuncularında, daha yetenkli olan bazı kişiler bunu 3 gün içinde yapabilirdi.

Onlara kıyasla, Hyrkan’ın seviye atlama hızı çok yavaştı.

‘Düşündüğümden daha uzun sürdü.’

Geçmişe dönmeden önce, Hyrkan 3 günde 10 seviyeye çıkmıştı. Bundan dolayı Hyrkan, Warlord oynayarak yaşamını sürdürmeye cesurca karar verebilmişti. Yetenekli olabileceğini düşünerek kumar oynamıştı.

Her durumda, onun beklentisinden daha uzun sürdü.

Ancak, Hyrkan memnun bir gülümseme takınmıştı, kızgın değildi ya da hayal kırıklığına uğramamıştı.

“Yine de zaman yatırımıma değdi.”

Onun kazancı büyüktü.

İskelet Savaşçısı’nın Savaş AI’si gerçekten çok yüksekti. Kişisel antrenmanı ile onu eğitmişti ve şimdi sıradan oyunculardan daha iyi dövüşebiliyordu.

Dahası vardı.

‘Bu düşündüğümden çok daha iyi.’

İskelet Savaşçıları, oyunculara karşı mutlak bir avantaja sahipti.

Ölüm cezası yoktu!

Eğer hasar alırlarsa, efendilerinin büyü gücünü kullanarak kendilerini eski durumlarına getirebilirlerdi.

Tamamen yok edildilerse, tekrar çağırılmaları gerekiyordu. Bu durumda, iskelet kölesinin 30 dakikalık bir bekleme süresi vardı. Bir İskelet Savaşçısı 30 dakika boyunca dövüştükten sonra öldüyse, hemen o anda çağrılabilirdi.

Başka bir deyişle, İskelet Savaşçıları ölüm korkusu olmadan savaşabilecekti.

Bu büyük bir avantajdı.

WarLord’nun en büyük riski ölümdü. Sonuç olarak, tüm savaşlar ölüm sayısını mümkün olduğunca düşürmek üzere planlandı. Tabii ki, zaman zaman birinin hayatından vazgeçmek gerekliydi. Bir oyundu; bu nedenle, birinin hayatını kaybetme riski en zor olan şey değildi. Fakat İskelet Savaşçıları için bu ölüm riski hemen hemen hiç yoktu.

Ancak, Hyrkan’ın İskelet Savaşçıları hakkında en çekici bulduğu şey; bu değildi.

‘En iyi yanı, bana ihanet etmeleri hakkında endişelenmeme gerek olmaması.’


İskeletler efendilerine ihanet edemezdi.

Hyrkan’ın iskelet savaşçısı ile olan antremanı dayak ve istismardan oluşuyordu. Buna rağmen, İskelet Savaşçısı hiçbir zaman bir kere olsun bir karşı saldırıda bulunmadı. Durum ne olursa olsun, efendisine mutlak bir sadakat gösterdi. Sadece efendisi tehdit edildiğinde dişlerini gösterdi.

Bu beklenen şeydi. Al’nin etkisiydi.

Fakat ilk elden deneyimledikten sonra Hyrkan, İskelet Savaşçısını soylu bulduğu noktaya kadar yakınlık kurduğunu farketti.

“Öyle dövülseydim, çok uzun zaman önce boğazıma bir bıçak saplardım.”

Eğer Hyrkan İskelet Savaşçısına yaptığı gibi bir muamele görseydi, öfkelenmeye başlaması bir gün sürmezdi.

Her durumda, Hyrkan İskelet Savaşçısını tatmin edici buluyordu. Kendisinin bu tür İskelet Savaşçılarının yirmiden fazlasını kontrol ettiğini hayal ederek, çok sevindi.

Ancak şu anda, Hyrkan’ın hayal kurmanın tadını çıkarmak için vakti yoktu.

‘Şimdi sorun şu, istatistik puanlarımı nasıl dağıtacağım.’

Şimdi seviye 10’du, yani Eğitim Zindanından bal emmeye devam edemiyordu. Rekabet ve şiddet dolu alanlara gitmesi gerekiyordu.

Tabii ki, savaşmaktan hiç korkmuyordu. Gerçekte, Hyrkan kendisi bıçaklanmadan önce diğerinin sırtından bıçaklayan bir tipti. Geçmişe dönmeden önce sırtına kocaman bir bıçak yemişti, ama bu ihanet yüzündendi. Genellikle, Hyrkan körü körüne bağlanacak ya da kandırılacak bir tip değildi.

Sorun şimdi gideceği yöndü.

Hyrkan, büyücüler hakkında oldukça büyük miktarda veri topladı. Hatta Helgen’e e-postayla sorular gönderdi.

Topladığı bilgilere göre, Warlord’da iki tip kara büyücü vardı.

‘Standart yapıdan mı gitmeli miyim?’

En tipik olanı Çağırıcı Necromancer’dı. Seviye atladıktan sonra, dağılım için 5 istatistik puanı veriliyordu. Çağırıcı Necromancerlar, 4 puanını, hatta bazen 5’ini de büyü gücüne verirdi.

Sebep basitti. Mana toplamak çok fazla büyü gücü gerektiriyordu. 1 tane çağrı için büyük miktarda mana gerekirken, daha fazla çağrı çağırmakta gerekiyordu. Yeterince büyü gücü olmadan yapamayan bir sınıftı.

Bu, Warlord’un en temsili büyücüsüydü.

Ancak son zamanlarda, Helgen tarafından yayımlanan üst düzey bilgiler sayesinde yeni bir trend vardı.

‘Patlama yönünde mi gitsem?’

Patlama necromancerlar son zamanlarda çok popülerdi.

Bu büyüler, büyücünün sahip olduğu patlama büyüsüne benziyordu. Golem Patlaması gibi şeyler vardı, ama patlama büyücüsünün mevcudun dikkatini çekmesinin nedeni, kitlesel patlamaların mümkün olmasıydı. Çok fazla zaman harcanmasını gerektiriyordu, ancak cesetlerin, iskeletlerin ve golemlerin kitlesel patlamalarının gücü aynı seviyedeki büyücülerin yapabileceklerinin ötesine geçiyordu. Ancak bir patlama büyücüsü olmak için, tüm istatistik puanlarını zekaya vermek gerekiyordu.

Hyrkan seçeneklerini dikkatlice değerlendirmek zorundaydı. Yalnız baskınlar için güçlü, tek vuruşluk bir harekete ihtiyacı olduğunu biliyordu. Mayınlar sadece aynı boyda birine karşı çalışırdı. Çoğu baskın patronunun büyük bedenleri göz önüne alındığında, büyük olasılıkla patronlar onları patlaman önce öldürecekti.

“Ölüm büyücüsü de var.”

Ölüm büyücüsü şu anda bilinmiyordu. Necromancer’ların vücut modifikasyonu yetenek ağacından gidiyordu ve bu necromancerlar tüm istatistikleri dayanıklılığa verirdi.

Ölüm büyücüsü, Yaşam kaynağı adlı seviye 140 yeteneği sayesinde ortaya çıkıyordu. Bu beceri kullanıcının bir liç olmasını sağlıyordu. Vücudun aldığı zarar ne olursa olsun, yaşam kaynağı güvende olduğu sürece liçler ölmezdi.

Tabii ki, aslında ölümsüz değillerdi. Yaşam kaynağının doğrudan zarar almasından kaçındıkları sürece, dayanıklılıklarında 10 kata kadar artış görülebiliyordu. Bu Yaşam Kaynağı yeteneği altında çeşitli, düşük rütbeli vücut modifikasyonu ve yenilenme becerileri vardı.

Bu onların mükemmel tanklar olmalarını sağladı. Daha verimli tanklar arayan loncaların sonucuydu.

Bunlar, Hyrkan’ın bildiği üç tip büyücüydü.

Ancak Hyrkan bu üçünden birine karar veremedi.

Kararsız olduğundan değildi.

‘Bu yeterli değil.’

Sadece bu üçünün beklentilerini karşılayamadığındandı. Hiçbiri aklındaki görüntüye uymuyordu.

Ancak, seçmesi gerekiyorsa, Rich Liç’in yaptığı gibi standart yapıya giderdi.

Başka seçenek yoktu.

Fakat İskelet Savaşçısının savaş yeteneklerine bakarken, Hyrkan fikrini değiştirdi.

‘İlk avunma sonra saldırı’ yöntemiyle, çağrının zarar görmesinden başka seçeneği yoktu.’

Ancak eğer çağrısı yeterince çok saldırıdan kaçınabildiyse, alınan hasar olmazdı. Büyü gücüne daha az puan vermesi iyi olurdu. En azından teoride.

Bu teoriyi yürürlüğe koymak için, İskelet Savaşçılarının izleyebileceği bir öğretmen veya rol modelinin olması gerekiyordu. İskelet savaşçıların süngerimsi savaş AI’sini dolduracak biri olmalıydı.

Bu rol model olarak kim ortaya çıkabilirdi?

Açıkçası, bu Hyrkan’dı.

Hyrkan kendinden emindi. Kimse onun kadar iyi savaşamazdı. Aynı seviye, istatistikler bve eşyaları varken göz önüne alındığında, herkese karşı zafer kazanableceğine güveniyordu.

Böylece hiç kimse Hyrkan’dan daha iyi bir öğretmen değildi.

Ve sorun buydu.

‘İskelet Savaşçıları şu anki istatistiklerim nedeniyle saldırılarımı atlatamıyorlar. Bir dahakine, yumruklarım çok yavaş kalacak. ‘

Şimdi Hyrkan’ın İskelet Savaşçısına dövüşmeyi öğretme derecesi buydu. İskelet Savaşçısı gelişme gösterdikçe, ona el ele dövüşmeyle nasıl savaşacağını öğretmek neredeyse imkansızdı. Onlara sonuna kadar öğretebilmek için Hyrkan’ın güce yatırım yapması gerekiyordu.

Ama bunu yapacak olsaydı, karakteri tam bir karmaşa içinde olurdu.

Hyrkan geçmişe dönmeden önce, bütün puanlarını güce yatırmıştı. Bunun nedeni bir kılıç ustası olmasıydı. Aynı istatistiklerle, kılıç ustaları buff’lar alıp yeteneklerini sürekli kullandıktan sonra, beklenen sonucun 10 katını kolayca gerçekleştirebilirdiler.

Büyücüler de benzer bir beceriye sahipti. Büyü gücünü kullanarak savaş potansiyellerini en üst düzeye çıkarmak için büyülü kılıç kullanan bir sınıf vardı. Bunun için, bazı büyücüler istatistik puanlarını güç ve dayanıklılığa yatırdılar.

Kara büyücüler de farklı değildi. Sihirli güçlerini kullanarak yakın dövüşte savaşmalarına izin veren bir beceri vardı. Buna rağmen kılıç ustaları kadar güçlü değildiler.

En önemlisi, bu tür bir istatistik dağılımı, güce ve büyü gücüne yatırım yapılması durumunda bir kargaşaya yol açıyordu.

Aynı zamanda, bu çeşitli yetenek ağaçlarına gitmeyi zorunlu kılıyordu.

‘Bu kötü bir şey değil.’

Fakat hedef buysa, beyaz büyüyü seçmek ve tüm element büyülerini zirveye çıkarmak daha iyiydi.

Tabii ki, bunun gibi bir karışıklık da popüler olabilirdi.

Ama en azından, daha önce kimsenin basmadığı bir yoldu. Yol yarıda kesilebilir veya çıkmaza girebilirdi. Durum böyle olsaydı, bu sonu olurdu. Bu yola girdikten sonra dönmenin bir yolu yoktu. Muhtemelen hayatını yenilemek için başka bir şansı da olmazdı.

‘Bunun üzerinde uzun süre oyalanamam.’

Hyrkan gözlerini kapattı.

Ne seçerse seçsin, pişmanlık kaçınılmazdı. Sorun, hangi yolun daha az pişmanlığa yol açacağıydı.

‘Rich Liç solo baskın yapmayı başarabildi, ancak oyunda çok para harcadıktan sonra bile, en iyisi olamadı.’

Bir uçurumdan düşmek onun kaderi olsaydı, o zaman en azından vücudunu daha alçaktan aşşağıya atmak daha iyi olurdu.

‘Oyun oynamak, iyi yapabildiğim tek şey. Oyunlarda bile cesaretli olamıyorsam, tüm hayatım bir şaka olurdu. ‘

Hyrkan saatini kontrol etti ve statünün hologram penceresini açtı. Hologram penceresine bakarken gülümsüyordu.

“Tam güç büyücü! Ne olay ama, En azından iyi bir clickbait olacak. ”

(ÇN: Clickbait, video başlığı yada küçük resminin içerikle alakasız olup videoyu izlemeye teşvik etmesine denir. Tık kancası,oltası manasına da gelebilir. Her neyse bir çoğumuz biliyordur 😀 zaten.)
———————————————————

Kendi yolunda yanlış gitmek başkasının yolunda doğru gitmekten iyidir. 
 
                       – Dosteyevski

The post Emperor Of The Solo Play Bölüm 12: Kimilerine Göre Bir Karakter Karmaşası (1) appeared first on Türkçe Light Novel.