Elitler Sınıfı

Cilt 7.5 Bölüm 14 – Shinohara ile Ike

Ryuuen ile Manabu Horikita ile görüştükten sonra, planımı değiştirip yurda döndüm. Öğleden sonraya kadar kitap okuyup internette gezindim.

Şimdi sıra Horikita’ya mesaj atma zamanı.

Manabu’nun sözleri ve güvencesinden dolayı, sıra onun düşüncelerini dinlemeye geldi. Horikita da benim gibi yalnız olduğu için, ne kadar istekli olur bilemiyorum ama yine de soracağım.

“Seninle konuşmam gereken bir konu var.”

Böyle bir mesajın ardından birkaç dakika içinde okundu yazısı çıktı.

“Olur. Yüz yüze mi görüşelim yoksa telefonda mı konuşalım?”

“Görüşelim. Şu an müsait misin?”

“Kafeteryadayım. İstersen buraya gel.”

Hayda! Bu kız asosyallikte benimle aşık atabilecek tek kişi değil miydi en son? Bu tatil zamanından en fazla ders çalışmaya gitmiş olması gerekirdi, kafeteryada olması gerçekten tuhaf. İçimde kötü bir his olmasına rağmen işimi çabucak halletmekten yanayım:

Kafamdaki düşüncenin aksine Horikita, dışardaymış. Hafif huzursuz olsam da işimi hemen halletmekten yanayım.

“Birazdan ordayım.”

Üstüme ceketimi alıp yurdun lobisine indim. İke, Yamauchi, ve Sudou da oradaydı. Asansörden inip onların arkaları dönük halde gördüm. Beni fark etmediler. Arkalarından yavaşça ilerleyip onlara seslenmedim. Sohbetlerine kulak misafiri oldum ama.

“Noldu yani, Ken? Horikita, Noel randevunu reddetmiş işte. Büyütme, boş ver.”

“Kes sesini, Haruki. Kapat konuyu.”

“Bu yıl yanımızda bir kız görmeden bitiyor. Asıl üzülmemiz gereken konu bu”

“Cık cık. Ağırdan alacağım. Zaten Suzune’nin sevgilisi de yok. Romantik bir ilişki arayışı içinde de değil. Acele etmeyeceğim.”

Demek Sudou, Horikita’ya yazıyordu ve ret yemiş. Yine de pes etmiyor. Vay be.

“Çok azimlisin. Hey, Kanji, karaokede noel şarkıları söyleyelim mi, ne dersin?.”

“Ehh, nasıl?”

“Ne nasıl? Karakokede sabahlayalım diyorum.”

“Haruki, kusura bakma ya. Ben katılamam.”

“Ne? Nasıl katılamazsın? Noel arefesinde ne yapacaksın ki?”

“….benim işim olamaz mı yani.”

Ike sinirlense de bozuntuya vermedi. Sebebini de söylemedi.

“Oi, Yoksaaaaaa, Kanji……..!”

Sudou da garipliği fark edip önüne geçerek sorguya çekti.

“H-hayır, öyle bir şey yok.”

Soru sormadıkları halde Ike ısrarla reddetti. Ardından da sebebini açıkladı.

“Bir arkadaşımla yemeğe gideceğim…..”

Ike gözlerini kaçırıp cümlesini tamamlarken ses tonu azaldı. Arkadaşının erkek olmadığını ben bile sohbetlerine dahil olmadığım halde anladım, ha.

Ardından dün yaşananlar aklıma geldi.

“Kim!? Kiminle görüşeceksin!? Çabuk dökül! Çabuk!”

Sakinliğini yitiren Yamauchi, Ike’nin yakasına yapışıp bağırdı.

“G-gerçekten sandığınız gibi bir şey değil…..S-Shinohara.”

“Shinohara…..yani… BİZİM SINIFTAKİ Shinohara mı la!?”

Ike hafifçe başını sallayarak onayladı.

“Shinohara nasıl olur? Siz sürekli kavga etmiyor muydunuz lan.”

Yamauchi de Sudou’nun bu sorusuna şaşkın şaşkın baktı.

“Sadece yemek yiyeceğiz yav. Aramızda bir şey yok. Geçen bir sorun yaşadı ben de yardım ettim. Teşekkür etmek istemiş bu kadar. Onun gibi biriyle napayım allah aşkına!”

“Yav he he! Noel arefesi diyoruz oğluum, noel arefesinde ne teşekkürüymüş bu?”

“Saçmalamayın. O kızla kıyamet kopsa birlikte olmam, bilmiyor gibi konuşuyorsunuz!”

“Sana neden inanalım lan! Ken, peşlerine düşüp ikisini de dikizleyelim!”

“Yapmayın! O çirkin Shinohara ile adım mı çıksın?!”

Ike böyle cevap verse de mutsuz gibi bir hali yoktu.

Ike ile Shinohara, ha?

Beklenmedik tencere kapak ikilisi. Tabii, aralarında bir kıvılcım olsa dahi gerçekleşme ihtimali hala belirsizdi.

Düzenleyen: Tasi Bey