Elitler Sınıfı -    Cilt 23.5 - Bölüm 33

Cilt 23.5 – Bölüm 33 – Joker

Açılış töreninin ardından öğretmenler kısa bir toplantı için öğretmenler odasında toplandı.

Çok geçmeden, öğretmenlerin öğrencilerin beklediği sınıflara doğru yönelme vakti gelecekti.

“Biraz beraber yürüyelim, Sae-chan.”

Bahar tatilinde Mashima’nın odasında karşılaştıklarından beri Hoshinomiya ilk kez Chabashira’ya sesleniyordu.

Diğer öğretmenlerden önce davranıp öğretmenler odasından çıktılar.

“Ah, peki.”

Chabashira tabletini alelacele kapıp peşinden gitti.

“Bundan sonra ne yapacağımı merak ediyorsun, değil mi?”

“Doğal olarak. Düşüncelerini duymama izin vereceksin, değil mi…?”

“Elbette. Fikrim değişmedi—Sae-chan’ın A Sınıfından mezun olmasına asla izin vermeyeceğim.”

Ayanokōji sıradan bir öğrenci değildi.

Belki bir çözüm yolu bulmayı başarabilirdi.

İçinde o cılız umudu beslemişti fakat gerçekleşmemiş bir hayal olarak kalmıştı.

Elbette elinden bir şey gelmemesi gayet doğaldı.

Öğrenciler arasındaki bir problem değildi bu, onun çok daha ötesine geçen bir şeydi.

Günün sonunda öğretmenler arasındaki bir meseleydi ne de olsa.

Ya da o öyle sanmıştı.

“O halde sahiden usulsüzlüğe mi başvuracaksın?”

“Ah, doğru ya, öyle bir mesele vardı. Dur dur. O zaman sana her şeyi usulünce açıklayayım.”

Chabashira kendini hazırladı.

Şayet Hoshinomiya bunu orada itiraf ederse, inisiyatif alıp durumu okula bildirecekti.

Bunun yaşanmasına engel olmaya kesinlikle kararlıydı.

“Sae-chan’ın A Sınıfı olarak bitirmesini engellemek için hileye başvuracağıma dair daha önce söylediğim o laf var ya—işte o sözümü geri alıyorum.”

Beklentilerin aksine Hoshinomiya, sanki içine bir hidayet doğmuşçasına bu lafları pat diye söyleyiverdi.

“G-Gerçekten doğru mu bu? Sırf karşımda duruyorsun diye yalan söylemiyorsun, değil mi?”

“Benden şüphelenmeni anlıyorum ama doğru söylüyorum. Söz veriyorum.”

‘Söz veriyorum.’ Hoshinomiya bunu açık ve net bir şekilde dile getirmişti.

Bunu duyan Chabashira, sevinmekten ziyade ilk olarak şaşkınlık ve telaşa kapıldı.

“Bu… usulsüzlüğe başvurmak yerine karşılığında bana bir şey dayatacağın anlamına mı geliyor?”

“Hiç de bile. Sae-chan, sen şimdiye kadar yaptığın gibi sınıfındaki herkesle canla başla ilgilenmeye devam etmelisin. Burada sana herhangi bir şart falan koşacak değilim.”

“Ama o zaman…”

“Biliyorum. Fikrimi neden değiştirdiğimi merak ediyorsun… değil mi?”

Bu son derece doğal soru karşısında Chabashira başıyla güçlü bir onay verdi.

“Ayanokōji-kun beni ikna etti, bu yüzden durumu olduğu gibi kabul ettim.”

“Ayanokōji mi…? Sahiden mi?”

“Sahiden. İnanılmaz bir öğrenci, değil mi? Sadece sınıflar arası mücadelenin sonucunu kolayca değiştirmekle kalmıyor, sana duyduğum hıncı bile parmağında oynatabiliyor. Tıpkı bir joker gibi, değil mi?”

Öncesinde de Hoshinomiya, Ayanokōji’yi bir jokere benzetmişti.

Bu şaşırtıcı konuşmanın ortasında, bu düşünce bir anlığına Chabashira’nın zihninden geçti.

“Beni nasıl ikna ettiğini merak ediyor musun?”

“Evet… doğrusu buna inanmak hâlâ çok güç.”

“Değil mi? Ama hiç merak etme. Bunun doğru olduğunu çok yakında anlayacaksın, Sae-chan.”

Ardından merdivenleri çıkmayı bitirip üçüncü sınıfların dersliklerinin bulunduğu koridora doğru yaklaştılar.

“Çünkü…”

Son basamağı da çıkıp köşeyi döndükten sonra koridor görüş alanlarına girdi.

Tam o anda Hoshinomiya, şimdiye kadarki en sinsi gülümsemesini Chabashira’ya yöneltti.

“Artık kazanmak için ihtiyacın olan o jokere sahip değilsin, Sae-chan.”

“Joker… yok mu…? Ne demek istiyorsun…?”

Ayanokōji’yi bir jokere benzetmek ve ardından o jokerin artık elinde olmadığını söylemek…

Bu muğlak sözlerin yarattığı kafa karışıklığıyla Chabashira neye uğradığını şaşırmıştı.

“Evet. Ve şayet o joker bizim tarafımıza geçerse, savaşın dengesi kökünden değişir. İşte o zaman kazanma şansım doğabilir. O yüzden, önümüzdeki eğitim yılında dürüstçe dövüşelim.”

Bunu söyleyen Hoshinomiya, 3-D sınıfının kapısına ulaşıp şeytani bir tebessüm takındı.

“Hadi bakalım, neden gidip kendi sınıfına bir göz atmıyorsun?”

“Göz atmak mı…? Chie, sen ne saçmalıyorsun böyle Allah aşkına…?”

İçine bir şüphe düşmüştü.

Fakat hemen ardından, normalde aklının ucundan bile geçmeyecek bir düşünce zihnine hücum etti.

“Ahahaha. Yüzünün çaresizlikle dolup taşacağı anı dört gözle bekliyorum.”

Bunu diyen Hoshinomiya sınıfa girdi ve kapıyı çarparak kapattı.

Olamazdı.

Yüzde birin bile altında olan bir ihtimal zihnini ele geçirirken Chabashira, koşma arzusuna direnerek nihayet en uçtaki sınıfa ulaştı.

Kapının üzerindeki levhada, yıllardır hayalini kurduğu o yazı duruyordu: “3-A”.

Okul görevlilerinden biri telaş içinde Chabashira’ya doğru koştu.

“Chabashira-sensei… Az önce, sınıfınızdan bir öğrencinin transferi kesinleşti—!”

Görevlinin devam eden açıklamasının yarısı Chabashira’nın kulağına ulaşmadı bile.

Çevirmen: ayanokojiayniben

İnstagram: @turkcelightnovels

Her zamanki gibi canlar. Seviliyorsunuz.