Elitler Sınıfı -    Cilt 23.5 - Bölüm 28

Cilt 23.5 – Bölüm 28 – Görüldü

Ishizaki ve Hiyori’nin davetini nazikçe geri çevirdikten sonra, hemen öylece dağılmak yerine bir süre daha konuşmaya devam ettik.

Reddedilmenin şokunu yaşamış olsalar da sonrasında sınıf değiştirme konusunu bir daha açmadılar ve havadan sudan sohbetin tadını sahiden çıkarıyor gibi göründüler.

Keyaki AVM açıldığında bir şeyler içmek için tekrar buluşmaya davet edildim fakat önceden ayarlanmış işlerim yüzünden geri çevirmek zorunda kaldım.

Saat 09.00 gibi yurda döndüm fakat Ichinose hâlâ benimle iletişime geçmemişti.

Ardından programım doğrultusunda saat 10.00’da Keyaki AVM’ye gittim, sözleştiğim kişiyle buluşup birlikte vakit geçirdim.

Odama döndüğümde saat 14.00’ü biraz geçiyordu.

Zaman, olaysız bir şekilde saat saat akıp gitmeye devam etti.

Ne yeni bir mesaj attım ne de tekrar aradım.

Odamda öylece bir cevap gelmesini bekledim.

Vaktini nasıl geçireceği tamamen Ichinose’ye kalmıştı—onun için belirleyici bir gün olabilirdi.

Son hamlenin yalnızca benden gelmesindense, Ichinose’nin kendi kararı olmasını istiyordum.

Odamı temizleyip birkaç eşyanın yerini değiştirdim.

Ardından akşam yemeğimi hazırlayıp tek başıma sessizce yedim.

Saat 20.00’deki yasak saati yaklaşırken bile bir mesaj geldiğine dair en ufak bir işaret yoktu.

Mesaj hâlâ okunmamıştı.

Ne var ki sırf çıkma yasağı geldi diye nihai karar verilmiş sayılmazdı.

Teknik olarak yalnızca kızların katlarına çıkmak yasaktı ve kurallara göre Ichinose’nin benim odama gelmesi pekala mümkündü.

Elbette gece vakti karşı cinsten birinin odasını ziyaret ederken yakalanırsa bir uyarı alırdı.

Gerçi bazı açılardan karşı cinsin katlarına giriş yasağı ve bu konudaki kısıtlamalar temelde formaliteden ibaret kalmıştı.

O kurallar bir bakıma esnemişti.

Karuizawa ile çıkmaya başladığımdan beri gayet iyi anladığım bir şeydi bu.

Sözleştiğimiz günün bitmesine dört saat daha vardı.

Ağırdan alarak duşumu aldım ve ardından televizyon izledim.

Sabah haberleri epey ilgi çekiciydi fakat gece yayınlanan eğlence programlarının havasına bir türlü giremiyor, öyle kolay kolay keyif alamıyordum.

Dişlerimi fırçalamayı bitirdiğimde saat 21.00’i biraz geçmişti.

“Üç saatten az kaldı.”

Erken kalkanlar çok geçmeden yatağa girerdi belki.

Fakat Ichinose’nin çoktan uyumuş olma ihtimali neredeyse sıfıra yakındı.

Ayakta olmalı, kara kara düşünüyor olmalıydı.

Gece derinleşti ve zaman durmaksızın akıp gitti.

Saat 21.30’u geçtiğinde cama vuran yağmur damlalarının sesi duyulabiliyordum.

Camı hafifçe araladığımda o anda sağanak boşalmaya başladı.

Hava durumunun bu geceden şafağa kadar sürecek şiddetli bir yağmurdan bahsettiğini hatırladım.

Pencereyi kapattıktan sonra bile yağmurun sesi odanın içinde epey gürültülüydü.

Yağmur daha da şiddetlenecek gibi görünüyordu.

Ve saat neredeyse 22.00 olmuştu.

Bugün odamda yapmam gereken her şeyi tamamlamıştım.

Günün bitmesine sadece iki saat kalmıştı.

Ichinose’ye attığım mesajın durumunu kontrol etmek için telefonumu açtım.

Bir yanıt yoktu.

Ne var ki az öncesine kıyasla önemli bir değişiklik vardı.

Gönderdiğim mesajla ilgiliydi.

[“Bugün saat 15.00’e kadar dışarıda olacağım fakat sonrasında dilediğin zaman odama gelebilirsin.”]

[“Gördüğünde bana dön.”]

Art arda attığım bu mesajlarda görüldü ibaresi vardı.

Hakikaten de Ichinose ayaktaydı ve mesajlarımı kesinlikle görmüştü.

Bir cevap beklerken aradan bir 10, ardından 20 dakika daha geçti.

Fakat… hiçbir ses seda çıkmadı.

Sözleştiğimiz günü kaçırmak Ichinose’nin kendi bileceği işti.

Ve cevabı da sessizlik demek ha…?

İki ihtimal de mevcuttu fakat dürüst olmak gerekirse bir tür tepki bekliyordum.

Belki de beklentiyi fazla yüksek tutmuştum.

Sessizliği seçtiyse, vereceğim karar zaten belliydi.

Ichinose’ye düşünmesi için yeterince zaman tanıdığımı varsaymalıydım.

Ne var ki…

Yatakta oturduğum yerden yavaşça doğruldum.

Yine de durumu bizzat kendi gözlerimle görmek istiyordum.

Geçtiğimiz bir yıl boyunca kendi çıkarlarım uğruna Ichinose Honami’yi şekillendirmeye devam etmiştim.

Dolayısıyla sonucu görmek istemem gayet doğaldı.

Reddedilmek sorun değildi fakat ne halde olduğunu bilmek istiyordum.

İçimde kendiliğinden böyle bir arzu uyandı.

En sonunda geri adım atmak zorunda kalmış olsam bile—gidip cevabı bizzat teyit etmekte fayda vardı.

Çevirmen: ayanokojiayniben
İnstagram: @turkcelightnovels
Diğer serilerimize göz gezdirmeyi, instagramdan bizi takip edip discorda gelmeyi, yorum yapmayı ve en önemlisi sevgiyle kalmayı unutmayın. Sonraki bölümlerde görüşmek üzere!