Elitler Sınıfı

Cilt 23.5 – Bölüm 5 – Yurdun Arkasına Gel Lütfen

Bahar tatili başlamış, aradan birkaç gün geçmişti bile.

Yıl sonu özel sınavının o hararetli havasından eser kalmamıştı; sınıf ya da dönem fark etmeksizin çoğu öğrenci muhtemelen tatilin tadını çıkarıyordu.

Yine de böyle bir lükse sahip olmayan sınıfların varlığı inkar edilemez bir gerçekti.

Horikita’nın sınıfına kaybeden eğen Ichinose’nin sınıfı ve Ryūen’in sınıfına mağlup olan Sakayanagi’nin sınıfı.

Önlerinde sadece bir yılları kalan her iki sınıfın öğrencileri de bahar tatili boyunca önlerindeki savaşlara kılı kırk yararak hazırlanmak zorundaydı; aksi takdirde gelecekleri hiç de parlak görünmüyordu.

Sakayanagi’nin sınıfında özellikle büyük bir kriz mevcuttu.

Liderlerinin kendi isteğiyle okuldan ayrılacağını henüz yeni öğrenmişlerdi.

Okulu terk edeceği artık bilindiğine göre, A Sınıfı’ndaki durumu kavramak adına bazı kişileri bir araya getirmek şart olmuştu.

Bu kişiler Morishita ve Yamamura’ydı, fakat—

Buluşma saati sabah 10 olarak belirlenmişti.

Buluşma yeri yurdun yakınıydı.

Başka bir deyişle, tam olarak dikildiğim yerdi.

Ancak kararlaştırılan saatin üzerinden önce beş, ardından on dakika geçmesine rağmen beklediğim kişiler hala ortalıkta görünmüyordu.

İşi sağlama almak için sabah saat 8’i biraz geçe mesaj atmıştım ve mesajım görüldüğü için unutmuş olma ihtimalleri epey düşüktü.

İkisinin de aynı anda uyuya kalmış olması pek olası değildi.

Kendilerinden bir iz bulamadan bir beş dakika daha bekledikten sonra Morishita’yı aramaya karar verdim.

Telefon çaldı çalmasına ama açan olmadı.

“Bir de Yamamura’yı aramayı deneyeyim bari.”

Aşırı derecede utangaç olan Yamamura’yı zihnen fazla germek istemiyordum ama elden başka bir şey gelmiyordu.

İçim biraz burkularak numarayı tuşladım ve…

“Ah, şey, geciktiğim için özür dilerim.”

Aramam yanıtlandığı anda, benim cevap vermemi dahi beklemeden karşıdan bu ses yükseldi.

“Ha, telefonu kapat mı…? Ama… buluşacağımız saat çoktan geçti…”

Yamamura’nın sesi epey paniklemiş geliyordu.

Kelimeleri bölük pörçüktü ve ne dediği güçlükle anlaşılıyordu.

“Morishita da yanında mı yoksa?”

“E-evet. Şey, yurdun arkasına gel lütfen, ah, telefonumu kurcalamayı kessene—”

Yaşanan kısa bir karmaşanın ardından arama aniden sonlandı.

“…Neler dönüyor orada?”

Neler olduğunu pek anlamasam da yurdun arkasından bahsetmişti.

Neyse ki elimde bir ipucu vardı, ben de oraya doğru gitmeye karar verdim.

Zaten iki üç dakikalık yürüme mesafesindeydi.

Çevirmen: ayanokojiayniben

Instagram hesabımız: @turkcelightnovels
Diğer serilerimize de bir göz atmanızı tavsiye ederim.

Discord sunucumuza gelmeyi, instagram hesabımızı takip etmeyi, bölümle ilgili yorum yapmayı ve en önemlisi sağlıcakla kalmayı unutmayın. Sonraki bölümlerde görüşmek üzereeee…