Elitler Sınıfı -    Cilt 23 - Bölüm 8

Herkese selamlar! Bölüme geçmeden önce ufak bir rica: Serilerin devamlılığını ve sizlerin ilgisini takip edebilmemiz için yorumlarınız bizim için çok kıymetli. Açıkçası yorum sayıları düşük kaldığı için elimizdeki stok bölümleri bile yavaş yüklüyoruz. Okuyup geçen dostlar; bir teşekkür bırakmak veya bölüm hakkında iki kelam etmek gerçekten hiç zor değil. Sistem üzerinden sahte yorumlar zaten ayırt edilebildiği için nicelikten ziyade gerçek düşüncelerinizi merak ediyoruz.

Diğer Serilerimize de Göz Atmayı Unutmayın!

Sitemizde yayınladığımız Fate/Zero, Eczacı Günceleri ve Bunny Girl Senpai projelerimize de göz atmayı, beğendiğiniz bölümlere düşüncelerinizi bırakmayı unutmayın.

Ekibimize Katılmak İster misiniz?

Serileri daha hızlı getirmek ve ailemizi büyütmek için Çevirmen ve Redaktör arkadaşlara ihtiyacımız var! “Ben de ekibin bir parçası olmak istiyorum” diyorsanız başvurular için Discord sunucumuza bekliyoruz.

Desteğinizi ve yorumlarınızı görmek motivasyonumuzu doğrudan artırıyor. Keyifli okumalar!

Unutmayalım: Desteğinizi ve yorumlarınızı görmek motivasyonumuzu doğrudan artırıyor canlar. Keyifli okumalar diliyorum.

💬 Discord: [Tıkla]

📌 Instagram: @turkcelightnovels

-emiyaayniben(eski adiyla:Ayanokojiayniben)

Ryūen’le birlikte karaoke odasından çıktıktan sonra, dükkânın dışında bir süre durdum.

Saat oldukça geç olmuştu ve artık eve gitme vaktinin geldiğini düşündüm.

Bunu düşünürken, belli bir yere uğramaya karar verdim.

Bu saatte biriyle karşılaşma ihtimali pek yüksek değildi, ama görüşmek istediğim sınıf başkanları dışında birkaç kişi daha vardı.

Onlardan birinin sık sık göründüğü bir yere doğru yola çıktım. İkinci kattaki dinlenme alanına vardım.

Beklediğim gibi, aradığım kişiyi orada buldum. Sıraya dizilmiş otomatların önünde dururken otomattaki teneke içeceklerden birini seçiyormuş gibi yaptım.

“O günden beri Sakayanagi ile işler nasıl gidiyor?”

Sanki kendime konuşuyormuş gibi mırıldandım ve kısa bir duraksamanın ardından bir cevap geldi.

“…Eskisine göre konuşmak için daha fazla fırsatımız oldu.”

“Bu çok iyi. Sınıf içi katılımın artmış olmasına rağmen burası hala hoşuna gidiyor.”

“İnsanı sakinleştiriyor. Üstelik, insanlarla başa çıkma konusunda hala pek iyi değilim.”

Otomatların arasından gelen kelimeleri dinlerken, aynı yerde durmaya devam ettim.

“Kendi başına vakit geçirmenin önemini anlıyorum.”

Sürekli kalabalıkla çevrili olmak insanı boğucu hissettirebilirdi.

“Buraya gelmen… bir tesadüf mü?”

“Burada olursun diye umarak uğradım, Yamamura. Aslında, sana sormak istediğim bir şey var.”

“Sormak istediğin bir şey mi..?”

Bilmek istediğim şeyden bahsetmeden önce etrafta kimse olmadığından emin oldum.

Konuşmamı bitirdikten sonra, Yamamura bir anlığına sessizce şu anda neler olduğuna kafa yoruyor gibi görünüyordu.

“Neden… bana sormaya geldin…?”

“Bu konuda en çok bilgisi olan kişinin sen olacağını düşündüm. Tahminim yanlış mı?”

“Şey… Belki…”

Yamamura cevabı bilmiyorsa, bunu açıkça söyleyebilirdi. Ancak Yamamura, sanki sorudan kaçıyormuş gibi net bir yanıt vermekten kaçındı.

Bu, onun bir tür cevabı olduğu anlamına geliyordu.

“Aklımda zaten birkaç şüpheli var. Ama listeyi daraltmak için daha fazla bilgiye ihtiyacım var.”

“Bu, Sakayanagi-san için iyi olur mu? Yoksa…”

“‘Bu mesele’ şimdilik Sakayanagi’yi ilgilendirmiyor. A Sınıfı’na herhangi bir sorun çıkarmak gibi bir niyetim yok. Bunu bir yabancı olarak değerlendirmeni istiyorum.”

Bir süre bekledikten sonra Yamamura, otomatın arkasından yavaşça ortaya çıktı.

“Yardımcı olabileceğimden emin değilim, ancak soruna faydalı olabilecek bazı bilgilerim var.”

Bu bilgiyi paylaşmama ihtimali de vardı, ancak Yamamura cep telefonunu çıkardı. Ekranı bana doğru çevirdi ve bir videoyu oynatmaya başladı. Ancak görüntüler uzaktan çekilmişti ve ses net kaydedilememişti.

“Araştırmam sırasında, bahsettiğin özelliklere uyan tek kişi bu kişi çıktı. Videodaki konuşmayı duyamadım çünkü çok uzaktaydı… Ne dersin? Eğer konuyla hiç ilgisi yoksa özür dilerim.”

Tarih 26 Aralık, saat 19.00’du. Yer ise Keyaki Alışveriş Merkezi’ydi.

Videodaki iki kişi birbirleriyle samimi bir şekilde etkileşim halindeydi.

“Bu işine yaramaz mı?”

“Hayır, oldukça faydalı oldu.Etklileyici, Yamamura.”

“Hayır, özel bir şey değil… Sadece tesadüfen oradaydım…”

Mütevazı davranıyordu ancak çekimi yapılan kişiler çevrelerine karşı oldukça temkinliydiler.

Bu koşullar altında bu kadar çekim yapabilmesi önemli bir başarıydı.

Benim haberim olmadan çeşitli durumları biliyor olsa bile buna şaşırmazdım.

Ancak bu video tek başına her şeyi ortaya çıkarmaz.

Bir sonuca varmak için bir kanıt daha istiyorum.

“Bu bilgiyi iyi değerlendireceğim. Elbette, senin bu konudaki rolünden bahsetmeyeceğim.”

“Umarım faydası olur.”

Yararlı bilgiler vermesine rağmen, sanki biraz özür diler gibi başını eğdi.

Yamamura’nın yanından ayrıldıktan sonra, Kei’den aldığım ayrıntılarla elimdeki bilgileri kullanarak hangi öğrenciyle iletişime geçeceğime karar verdim.

Çevirmen: Mesela Kek 1