Elitler Sınıfı -    Cilt 24 - Bölüm 1

Cilt 24 — Bölüm 1 — Üçüncü Yıl’a Hoş Geldiniz

İçimdeki heyecan hissini bastırarak okula her zamankinden biraz erken geldim.

Henüz alışamadığım merdivenleri tırmanarak üçüncü dönemlerin sınıflarının bulunduğu kata çıktım.

Çok geçmeden sınıfa ulaştım. Kapının yanındaki tabelaya işlenmiş olan “3-A Sınıfı” yazısına, kendi sınıfıma bakıyordum. Bir süre, özenle parlatılmış bu tabelaya baktım.

“Sonunda buradayım.”

Gerçeklik hâlâ biraz uzak hissettirse de karşımdaki şeyin bir rüya olmadığını biliyordum.

1-D Sınıfından 3-A Sınıfına…

Pek çok eğlenceli ve mutlu an yaşasak da acı verici deneyimleri de unutmamalıydım.

Buraya uzanan yolculuk hiç de kolay olmamıştı.

Yamauchi-kun, Sakura-san ve Maezono-san…

Şu an burada var olan her şey, sınıfımızdan ayrılmak zorunda kalanların fedakârlıkları üzerine inşa edilmişti.

Bunu asla unutmamalıyım.

Şöyle bir düşününce, okula ilk başladığımda ortada net bir hedefim yoktu. Sadece abimin izinden gitmek için buradaydım.

Abim mesafesini korumuş ve beni soğuk bir tavırla kendinden uzaklaştırmıştı.

Buna rağmen, okul hayatıma devam ederken abimin gerçek hislerini fark etmeye başlamış, sırf onun peşinden koşup kendi potansiyelimi hiçe saymanın yeterli olmadığını anlamıştım.

Şu an öğrenci konseyinin bir üyesiyim. Hatta açılış töreninde bir tebrik konuşması bile yaptım.

İnanılmaz bir yolda ilerliyorum.

Bu yolda ilerlerken, arkamda Ayanokouji-kun’un varlığının büyük bir önemi olduğunu unutmamalıyım. Eğer aynı sınıfta olmasaydık, kesinlikle şu anki ben olamazdım.

Daha olgunlaşmamış ve beceriksiz biri olurdum. Üstelik kimseyle aramdaki mesafeyi kapatamazdım.

Her ne kadar anlaşılmaz tavırları bazen kafamı karıştırsa da bu onun cazibesinin bir parçasıydı.

Her neyse, o günden beri A Sınıfından mezun olmayı gerçek hedefim haline getirmiştim.

Sadece abim ya da kendim için değil.

Bu sevinci başta Ayanokouji-kun olmak üzere sınıftaki herkesle paylaşmak için.

İşte A Sınıfının olayı buydu.

Tek başıma asla ulaşamayacağım bir yer.

Rehavete kapılmamalıyım.

Zirveye giden yol henüz yeni açıldı. Önümüzde, daha bir yıllık okul hayatı var.

Ryuuen-kun’un sınıfı hızla hemen arkamızdan geliyordu.

Her ne kadar aramızda mesafe olsa da Ichinose-san’ın sınıfını ve eskiden Sakayanagi-san’ın yönetimindeki sınıfı hafife alamam.

Bizi geçmek için her yolu deneyecekler.

Buna karşılık, biz de arayı açıp bize yetişmelerini engellemek için mücadele etmeliyiz.

Derin bir nefes alıp isim levhasından uzaklaştım.

Şimdilik kutlama burada sona erdi.

Kararlılığımı yeniden pekiştirmeye karar verdim.

Zihnimdeki bu düşüncelerle sınıfın kapısını açtım.

Sınıfın içi.

Kara tahta işlevi gören büyük bir ekranda, önceden belirlenmiş oturma düzeni gösteriliyordu.

“Benim yerim—”

Koridor tarafındaki ikinci sütun, önden dördüncü sıra. 3-A Sınıfındaki ilk günümde yerim burasıydı.

Yanımdaki sırada ise Ayanokouji-kun’un adı yazıyordu.

“Demek yine onunla yan yana ha?”

Oturma düzenimiz epey farklı olsa da iki yıl önce de yan yana oturmuştuk.

Yakın zamanda bir yer değişikliği yapılacak olsa bile bu tür tesadüflerden hiç de rahatsız değilim.

Düzenlemedeki bu çakışma hoşuma gittiği için yerime oturdum.

Okul saati için henüz erken olduğundan, Ayanokouji-kun ortalıkta görünmüyordu.

Bu oturma düzeni hakkındaki düşüncelerimi bir an önce onunla paylaşmak istiyordum.

Bakışlarımı dışarıdaki manzaraya çevirdim.

Manzara hem birinci hem de ikinci yılımdakinden biraz farklı görünüyordu.

Bir yıl sonra.

Sadece bir yıl sonra, bu okuldaki yaşamım sona erecek.

O an geldiğinde sınıf arkadaşlarımla beraber A Sınıfından mezun olmak istiyorum.

Bunun sadece bir hayal olarak kalmasına izin veremem.

Ne pahasına olursa olsun, bunu gerçekleştirmeliyim.

Çevirmen: Mesela Kek 2

İyi okumalar.

İnstagram: @turkcelightnovels

Discord sunucumuza gelmeyi ve aktif hale gelen yorumlar kısmından bölüm hakkında yorum yazmayı unutmayın.

Ayrıca diğer serilerimiz olan Fate/Zero, Tavşan Kostümlü Senpai’m ve Eczacı Günceleri’ni de okuyabilirsiniz.