Elitler Sınıfı -    Cilt 23 - Bölüm 11

Pazar sabahı.

​Buluşma yerine anlaştığımız saatten on dakika önce gelmiştim ama beklediğim kişi çoktan gelmiş ve bir banka oturmuştu.

​”Günaydın.”

​Ona seslendiğimde, bana doğru döndü ve yüzünde bir tebessüm belirdi.

​”Günaydın, Ayanokōji-kun. Beni buraya çağırmanda bir sakınca olmadığına emin misin?”

​”Ne demek istiyorsun?”

​”Burası herkese açık bir alan. Eğer Karuizawa-san ya da başka biri bizi görürse yanlış anlaşılmaz mı?”

​”Endişelenmene gerek yok. Bugün buluşacağımızı Kei’ye önceden söyledim. Dikkatsizce saklanan sırlar ve acemice söylenen yalanlar, ilişkileri yürütürken ayak bağı olmaktan başka bir şey değildir. “

​Ben böyle cevap verince, oda söylediklerime hak vererek sessizce beni onayladı.

​”Peki özel sınavda ne yapmayı düşünüyorsun, Ayanokōji-kun?”

​Ichinose, muhtemelen sınavda kimin tarafını seçeceğimi merak ediyordu.

​”Şu an için özel sınava sınıf temsilcisi olarak katılmayı düşünmüyorum.”

​Ben de ona bu şekilde cevap vermeyi seçtim. Az önce yalanlara ayak bağı diyen ben, bu sözün hemen ardından bir yalan söylemiştim.

​Fakat Ichinose’nin sınıfını ters köşe yapmak için Horikita’ya söylediğim o yalan, aslına bakılırsa tamamen gereksizdi.

​Çünkü en başında Horikita’ya anlattığım stratejinin kendisi zaten uydurma, gelgeç bir şeyden ibaretti.

​”Anladım. Bu durum bizim adımıza iyi bir haber sayılır o zaman.”

​Sözlerime safça inanan Ichinose, rahatlamış ve içten içe derin bir nefes almış gibiydi.

​Davranışlarında şüpheli bir şey yoktu.

​Şu an için sınava temsilci olarak katılacağımdan kesinlikle habersizdi.

​”Tabii bu durum şimdilik böyle. Belki ilerleyen zamanda Horikita benden bir ricada bulunabilir. Eğer öyle bir şey olursa bana karşı biraz hoşgörülü olursun.”

​”Asıl bunu söylemesi gereken benim. Mümkünse seninle karşı karşıya gelmek istemem, Ayanokōji-kun.”

​Ichinose bunu dedikten hemen sonra lafını düzeltti.

​”Yani, seninle rekabet etmek istemesem de bundan kaçamayız. Sınıflarımızın çarpışması zaten kaçınılmaz bir durum.”

​Ardından konuyu toparlamak istercesine hızlıca ekledi:

​”Bu sınav hakkında daha fazla konuşmasak iyi olur, değil mi?”

Birbirimizin sınav stratejilerini sorgulamak istemediğini anlamıştım.

​”Nasıl olsa ikimiz de doğrudan karşı karşıya geleceğiz. İyi ya da kötü fazla detaya girmemek en iyisi.”

​”Evet, doğru.”

​”Seni bugün buraya çağırmamın sebebi, verdiğimiz sözün zamanının yaklaşmış olması. Hatırlıyor musun?”

​”Nasıl unutabilirim? Geçen yıl odandaki konuşmamızla ilgiliydi, değil mi?”

​Başımı salladım, Ichinose de onaylayarak karşılık verdi.

​“Bundan bir yıl sonra, seninle yine böyle buluşmak istiyorum.”

​’Sadece ikimiz, Ichinose ve ben.’

​’Önümüzdeki yılı tereddüt etmeden atlat ve benimle buluş. Buna söz verebilir misin?’

​Bunlar, geçen yıl Ichinose’ye söylediğim sözlerdi.

​”Eğer ikimiz de özel sınavda okuldan atılmazsak, o zaman bu konuya biraz vakit ayıralım.”

​O vakit geldiğinde benden nasıl sözler duyacaktı acaba?

​Ichinose de muhtemelen bunu bilmiyordu.

​İçindeki karmaşık beklenti, merak ve endişe dolu duygularıyla, net bir şekilde cevap verdi.

​”Kesinlikle.”

​Başımı salladım ve banktan kalktım.

​Konuşma çok kısa sürmüştü ama yarını düşündüğümde, bu kadarı muhtemelen yeterliydi.

​”Ben şimdi spor salonuna uğrayacağım. Ya sen, Ichinose?”

​”Birazdan sınıf arkadaşlarımla buluşma planım var, o yüzden bu seferlik pas geçeyim.”

​Yıl sonu özel sınavı kapıdayken, spor salonunda ter dökecek değildi zaten.

​Daha önce de söylediği gibi, arkadaşlarıyla buluşma planları var gibi görünüyordu.

​Bankta oturmaya devam eden Ichinose, ilk önce Keyaki Alışveriş merkezine doğru giden beni uğurladı.

​Böylece üç oldu. Sakayanagi ile de konuştuktan sonra tüm işlerim bitmiş olacaktı.

Çevirmen: M.Cann

İyi okumalar.

İnstagram: @turkcelightnovels

Discord sunucumuza gelmeyi ve aktif hale gelen yorumlar kısmından bölüm hakkında yorum yazmayı unutmayın.

Ayrıca diğer serilerimiz olan Fate/Zero, Tavşan Kostümlü Senpai’m ve Eczacı Günceleri’ni de okuyabilirsiniz.