Elitler Sınıfı -    Cilt 23 - Bölüm 24

Bu sırada Katsuragi ve Sakayanagi karşı karşıyaydı.

Tartışma yavaş ve sakin bir tempoda ilerlemiş, ilk tur ise herhangi bir olay yaşanmadan sona ermişti.

Katsuragi her iki sınıfı da büyük bir dikkatle gözlemlemiş olsa da kayda değer herhangi bir bilgi elde edememişti.

“Tartışmaya katılan herkes oldukça gerçekçi bir performans sergiliyor gibi görünüyor. Mevcut duruma bakarak rolleri tam olarak belirlemek ikimiz için de epey zor, sence de öyle değil mi, Katsuragi-kun?”

“Belki de.”

Sakayanagi’nin, sanki bu turda bir şey elde etmekten vazgeçmiş gibi konuşması, rahatlama hissi yaratmalıydı.

Birçok kişi normalde, “Çok şükür, o da henüz bir bilgi edinemedi.” diye düşünebilirdi. Ancak Katsuragi’nin karşısındaki kişi bizzat Sakayanagi’ydi. Onun için doğruyu yalandan ayırmak hiç de kolay olmayacaktı.

Katsuragi aklından bu düşünceyi geçirirken, hissettiği rahatlama duygusunu da bir kenara itti.

“Bana karşı masum numarası yapmayı düşünüyorsan, vazgeçmeni öneririm.” dedi Katsuragi.

“Anlıyorum. Yani rollerin ne olduğunu çoktan tespit ettiğimi düşünüyorsun.”

“Seninle farklı konumlarda olabiliriz ama dikkatli olmazsan, bir anda ayağının altındaki zeminin yıkıldığını görebilirsin.”

“Eğer böyle düşünüyorsan, o halde bana tavsiye vermene hiç gerek yok demektir, değil mi?”

Katsuragi, Sakayanagi’nin niyetini anlamaya ve ne yapacağına dair ipuçları elde etmeye çalışıyordu ancak belli ki bu hiç de kolay olmayacaktı.

Rakibinin alanına dikkatsizce adım atmanın tehlikeli olacağını düşünerek geri çekilmeye karar verdi.

Katsuragi’nin hala bolca Can Puanı vardı ve Sakayanagi’nin nasıl bir yol izleyeceğini görmek için henüz çok geç sayılmazdı.

“Ne yazık ki, mevcut turda elde edilebilecek ipuçları çok azdı. İlk hamleyi yapmana izin vereceğim.”

Katsuragi bu sözleriyle temkinli bir tutum sergileyerek geri çekildi.

“Tam da sana yakışan bir tavır değil mi? Bir işi zor olarak değerlendirdiğinde, güvenliği ön planda tutarak ilerliyorsun. Beni kendi ellerinle alt etmek istiyorsun ancak bunu, daha önce iki rakiple karşılaşmış olmanın getirdiği tecrübe avantajını kullanarak yapmayı amaçlıyorsun. Yani, kendini mahvetme pahasına gösterişli bir zafer peşinde koşmak yerine, sağlam ve ölçülü adımlarla puanlarımı yavaş yavaş eriterek beni yenmeye çalışıyorsun.”

“Bu benim için normal bir uygulama. Aşırı hırs, dikkatsizliğe yol açabilir.”

“Bu gerçekten harika. Yani bana karşı mücadele ederken hiçbir şekilde hırslı olmadığını söylüyorsun.”

Katsuragi, Sakayanagi’nin hiçbir şekilde kelimesini özellikle vurgulamasından dolayı hafif bir rahatsızlık hissetti.

Elbette hırslanmaması imkansızdı ancak içgüdüleri, burada en ufak bir hırslanma belirtisi bile göstermemesi gerektiğini söylüyordu.

“Hiçbir şekilde hırslı değilim. Seni yenmek için burada olduğum doğru olsa da bu, tıpkı Kitou’nun yaptığı gibi kişisel duygularımı ön planda tutarak savaşacağım anlamına gelmiyor. Bu bir takım mücadelesi.”

Bu cümleleri, sanki işin doğrusu buymuşçasına hevesli bir tavır sergilemeden söylemişti.

“Heh heh heh.”

Ortada komik bir şey varmışçasına kıkırdayan Sakayanagi, ince kolunu yavaşça kaldırdı ve parmağıyla Katsuragi’nin boğazının alt kısmını işaret etti.

“Ne?”

“Hiçbir şekilde hırslı değil misin? Şaka yapıyor olmalısın. Gerçekte, duyguların dizginlenemez durumda ve aklında beni yenmekten başka hiçbir şey yok. Sınıf arkadaşlarını ya da buna benzer şeyleri zerre kadar umursamıyorsun. Tek istediğin, dilediğin gibi dövüşmek ve bizzat kendi ellerinle beni alt etmek. Aklından geçenler bunlar, değil mi?”

“Oyunlarına gelmeyeceğim, Sakayanagi. Üzgünüm ama hakkımdaki çıkarımın yanlış.”

“Öyle mi? O zaman neden o özensizce bağlanmış kravatını düzeltmiyorsun?”

“Kravatım mı?”

Katsuragi bakışlarını aşağı indirdi ve boynunun dibindeki kravatına bakmak için çenesini geriye doğru çekti.

Sıkıca bağlanmış olması gereken kravatının epey gevşemiş olduğunu fark etti.

Bu ne zaman olmuştu?

Derin bir nefes alıp boynundaki kravatını rahatça sıkarken bunu düşündü.

“Her zamanki sakin ve soğukkanlı halinde olsaydın, kravatının dağınıklığını hemen fark ederdin, Katsuragi-kun. Oysa ezeli düşmanın odaya gelmeden önce, bakışların ve dikkatin sürekli kapıdaydı. Hiç de kısa sayılmayacak o on dakikalık arayı, öylece bakarak geçirmiş olmalısın. Öyle değil mi? Hiçbir şekilde hırslı olmadığını söylemene inanamıyorum. Dürüst olmak gerekirse bu bir yalan, değil mi?”

Sakayanagi, sanki güvenlik kameralarından izliyormuşçasına içgörüsünü sergileyerek güldü.

“Bu sadece senin işine gelen bir varsayım. Kravatımın ne zamandır gevşek durduğu gibi bir şeyi bilmene imkân yok.”

Katsuragi cevap verirken sakin görünmeye çalıştı ve kontrolü onun eline bırakmamaya gayret etti. Ancak Sakayanagi, bu tepkiyi daha en başından öngörmüştü.

“Görünen o ki bir süredir sabırsızlanıyorsun. Belli ki bu durum seni huzursuz etmiş ve sarsmış. Öncelikle sakinleşip durumu iyice bir düşünmelisin. Kravatının gevşemesine ne sebep oldu? Merkez temsilci konumu kendisine emanet edilen Kitou-kun kaybetti, ardından öfkeden deliye dönüp senin yakana yapıştı, değil mi?”

“Çünkü anladığım kadarıyla amacı, Ryuuen’i doğrudan mağlup etmekti.”

“Evet. Peki, böyle bir şeyi yalnızca hırsına yenik düşerek mi yaptı? Ya aslında durum böyle değilse ve ben ona, yenilgisi kesinleştiği anda seninle olan durumu eşitlemesi için önceden talimat verdiysem?”

Odaya giren yeni temsilcilerin, içeride daha önce nasıl bir mücadelenin yaşandığından haberdar olmaları mümkün değildi. Dolayısıyla bilgi savaşı açısından bakıldığında, halihazırda mücadele etmiş olan temsilciye kıyasla bir adım geride başlamak zorunda kalacaklardı.

Bu duruma karşı bir önlem olarak Sakayanagi küçük bir tuzak hazırlamıştı.

Eğer Kitou, Katsuragi’ye karşı yenilirse, onun kravatını tutup dağıtmasını tembihlemişti. Bu kolaylıkla gözden kaçabilecek küçük bir ayrıntıydı. En nihayetinde, Katsuragi’nin kravatını dağıtmanın başlı başına büyük bir önemi yoktu.

Ancak bu durum, söz konusu unsurun Katsuragi’nin resmi duruşu ile gerçek hisleri arasındaki uçurumu gözler önüne seren bir kanıt olarak kullanılabilmesiyle değişti.

Kitou asıl sınavda pek bir varlık gösterememiş olsa da bu plan, onun neden seçildiği ile ilgili soruyu cevaplıyordu. Sanada gibi bir öğrencinin böyle bir rolü üstlenmesi mümkün değildi.

O ana dek Katsuragi, rakipleri Sanada ve Kitou’dan bir gömlek üstün olduğunu hissetmiş, daha sakin bir tavır sergilemişti.

Sakayanagi ile eşit ya da daha avantajlı koşullarda mücadele etmek ve o ivmeyi korumak istiyordu ancak ilk turun sonunda, bu konuşma yüzünden sahip olduğu zihinsel hareket alanı tamamen yok oldu ve durum onun aleyhine döndü. (çn= lan ne çıtkırıldımsınız ya. Alt tarafı kravatınla oynamışlar.)

Karşısındaki güçlü düşman her şeyi görüp anlamıştı ve o da bunun farkına varmaya zorlanmıştı.

Sakayanagi, yüzündeki o kocaman gülümsemeyle ekranın diğer tarafındaki manzaraya bakıyordu.

“Pekâlâ, henüz ikimiz de neler olup bittiğini bilmediğimize göre, ikinci tura başlayalım mı?”

Artık monitörden gelen sesleri duyabiliyorlardı.

Katılımcı sayısının on üçe düştüğü grupta, tartışma yeniden başladı.

Çevirmen: Mesela Kek 2

İyi okumalar.

İnstagram: @turkcelightnovels

Discord sunucumuza gelmeyi ve aktif hale gelen yorumlar kısmından bölüm hakkında yorum yazmayı unutmayın.

Ayrıca diğer serilerimiz olan Fate/Zero, Tavşan Kostümlü Senpai’m ve Eczacı Günceleri’ni de okuyabilirsiniz.